Sukces w walce z wciornastkami: najlepsze metody zwalczania szkodników

News
thrips

W dynamicznie zmieniającej się sytuacji ogrodnictwa na świecie, walka z chorobami i szkodnikami roślin jest niekończącym się procesem, który stale ewoluuje. Podczas ostatniego „Śniadania z Rio”, zorganizowanego w trakcie Międzynarodowych Targów Ogrodniczych IPM w Essen (Niemcy), zwrócono uwagę na wciornastka Thrips parvispinus – szkodnika, który niepokoi producentów od czasu jego wykrycia w Europie w 2001 r. Cristina Prados Fernández, specjalistka z firmy Koppert podzieliła się swoją wiedzą na temat prowadzenia zintegrowanej ochrony roślin w przypadku tego trudnego do zwalczenia szkodnika.

Koppert, lider w dziedzinie biologicznej ochrony roślin oraz zapylania, mogący się pochwalić obrotem w wysokości 300 mln $ w 2021 r., posiada 11 oddziałów produkcyjnych i zatrudnia 2750 pracowników. Podejście tej firmy do zwalczania szkodników polega nie tylko na samej ochronie roślin, ale w pierwszym rzędzie na zrozumieniu biologii i funkcjonowania każdego sprawcy uszkodzeń.

Cristina wyjaśniła, że Thrips parvispinus, który pochodzi z Indonezji, stanowi wyjątkowe wyzwanie dla ogrodnictwa, ze względu na szeroki zakres roślin żywicielskich, a także charakterystyczne cechy fizyczne tego owada i specyfikę jego rozmnażania. W Europie szkodnik ten został po raz pierwszy wykryty w 2001 roku – w Grecji, na gardenii. Objawy uszkodzeń, jakie powoduje, są widoczne głównie na delikatnych liściach i fragmentach pędów w sąsiedztwie pąków. Uszkodzenia, których sprawcą jest ten wciornastek, są różnorodne i polegają na ograniczaniu fotosyntezy i zahamowaniu wzrostu roślin oraz uszkadzaniu kwiatów i owoców; T. parvispinus może być także wektorem chorób.

Thrips parvispinus

Gatunek ten rozpoznaje się po czułkach – są dwukolorowe i mają paski o zróżnicowanej szerokości, w przeciwieństwie do innych wciornastków, u których te paski są jednakowe. Osobnik męski ma jasne ubarwienie, natomiast samica jest czarnobrązowa. Cykl rozwojowy agrofaga trwa 14-16 dni przy wilgotności względnej 65% i temperaturze 20-250C. Żywicielami tego wciornastka mogą być rośliny reprezentujące 40 różnych gatunków, od Abelmoschus sp. (piżmian) po Zea mays (kukurydza).

Ta lista naturalnych wrogów wciornastka została ustalona na podstawie dokładnych badań, w których oceniano następujące parametry:

•    płodność samic,
•    drapieżnictwo (szybkość zwalczania szkodnika),
•    zdolność do lokalizowania szkodników,
•    przeżywalność przy żywieniu się wyłącznie wciornastkami, 
•    pokarm uzupełniający,
•    formy/dawki/powtórzenia/daty wprowadzania organizmów pożytecznych, 
•    opracowanie nowych metod pomocniczych i nowych technik aplikacji.
 

Najważniejsze wskazówki dotyczące zwalczania wciornastka T. parvispinus:

•    usuwanie resztek roślin z poprzedniego etapu produkcji,
•    uszczykiwanie w celu wyeliminowania uszkodzonych części roślin i znajdujących się na nich wciornastków,
•    stworzenie strefy kwarantanny dla wszystkich materiałów wyjściowych,
•    system monitorowania pozwalający wykrywać i oznaczać obszary upraw zaatakowane przez wciornastka,
•    wystarczająca ilość pożywienia dla pomocniczych organizmów pożytecznych,
•    naprzemienne stosowanie nicieni entomopatogenicznych,
•    planowanie wstępnych zabiegów w lecie,
•    planowanie zabiegów chemicznych w grudniu, pomocnych w zmniejszeniu populacji wciornastka.

Czy masz do czynienia z wciornastkiem? A może masz jakieś pytania? Skontaktuj się z nami, aby uzyskać więcej informacji:
Arnaud de Mortain, specjalista ds. agrotechnicznych z firmy Syngenta Flowers
Ulrich Eberhardt, specjalista ds. agrotechnicznych z firmy Syngenta Flowers.